Resident Evil opent op het moment dat medisch koerier Bryan (Austin Abrams) een pakket aflevert in een ziekenhuis. Achteraf wordt hem gevraagd om nog een nachtelijke levering te doen. Een levering met de hoogste urgentie. Regisseur Zach Cregger verliest geen tijd in zijn vrije interpretatie van de bekende game.
Een vrije interpretatie klonk ons als muziek in de oren. Maar regisseur én scenarist Cregger kent de filmische trucs om de film toch een geweldig en fris gamegevoel mee te geven. Als kijker zit je meteen mee in het verhaal. Op het vlak van karakterontwikkeling had één aspect voor ons echter een serieuze rem op de film kunnen betekenen. Daar komen we later nog op terug.
Resident Evil ziet er geweldig uit. De cinematografie zit dik in orde en Zach Cregger houdt tijdens actiescènes altijd het overzicht. Een prachtig voorbeeld is de manier waarop het verhaal zich van de wagen naar die boerderij verplaatst, terwijl de samenhang van dezelfde omgeving behouden blijft. Later in de film volgt nog een geweldige scène tussen de hoogbouw.
De film zit bovendien volgestouwd met, zeker in de tweede helft, eerder entertainende gruwel dan pure horror. En dat werkt. Resident Evil had ook niet langer mogen duren: alles wat er nog bijgekomen zou zijn, had volgens ons alleen maar afbreuk gedaan aan de film.
Zoals eerder aangehaald, zit er op het vlak van de personages wel één element dat slecht had kunnen uitwerken: hoofdpersonage Bryan zelf. Zo’n aanvankelijk irritant en knullig karakter kan bijzonder snel op de zenuwen werken. Zeker wanneer een lui scenario vervolgens nalaat om enige vorm van karakterontwikkeling te voorzien.
Of de scenaristen Zach Cregger en Shay Hatten het nu zo bedoeld hebben of niet, maar wanneer je Bryan bekijkt als een soort live-actionversie van Wile E. Coyote, verdampen die mogelijke irritaties verrassend snel. Met één belangrijk verschil: Bryan bedenkt geen allerlei plannen om iemand te pakken, maar juist om zelf te ontsnappen. Zijn overschatting van zijn eigen plannen krijgt daardoor iets charmants dat we kennen uit de Looney Tunes.
Die al dan niet bedoelde vibe in het personage van Bryan voedt bovendien een groot deel van de humor in de film. Een scenario dat ook op andere vlakken goede punten scoort.
Om af te ronden nog iets over de score. Een klein stukje van de soundtrack – een halve minuut misschien – speelt een cruciale rol in de verdere, subtiele karakterontwikkeling én in de sympathie die je als kijker voor Bryan begint te krijgen. Bryan staat op het punt om hopelijk iets te laten slagen en dan weerklinkt plots een soort circusmuziek. Herkenbare muziek zoals je die in een circus hoort, enkele seconden voordat een acrobaat zijn toeren gaat uithalen. Zo fris en geweldig gevonden.
Resident Evil is een geweldige mix van actie, humor en gruwel.
Genre: Horror, comedy
Jaar: 2026
Regisseur: Zach Cregger
Cast: Austin Abrams, Zach Cherry, Kali Reis
Land: US, Duitsland, Frankrijk
Speelduur: 95 minuten
