Met The Birthday Party verfilmt de Spaanse regisseur Miguel Ángel Jiménez (Una Ventana al Mar) het gelijknamige boek van de Griekse schrijver Panos Karnezis, die het losjes op de Griekse reder Aristoteles Onassis baseerde.
Die heet in boek en film Marcos Timoleon. We zien hoe hij aan het begin van de film op zijn eiland een onheilstijding via telefoon krijgt terwijl een klein meisje toekijkt. Dat blijkt zijn dochter te zijn en wanneer Timoleon vele jaren later voor haar 25ste verjaardag een gigantisch feest organiseert, ontvouwt de Griekse tragedie zich helemaal.
Via diverse gasten uit de jetset, politieke prominenten over de hele wereld (“Kameraad Fidel kon niet langskomen want hij is mijn boten aan het vullen”) en oude vrienden ontrafelt zich gedeeltelijk de geschiedenis van de protagonist. Marcos Timoleon is bereid tot het uiterste te gaan om zijn op sinistere wijze opgebouwde rijk te vrijwaren van een noodlottige ondergang. Klinkt uiterst intrigerend? The Birthday Party start veelbelovend met een enigmatische sfeer (met dank aan de kris kras ingelaste fragmenten waaruit blijkt dat alles op tape wordt opgenomen) die tot ver in de film blijft duren. Helaas ligt de geheimzinnigheid ook aan een scenario met meer gaten dan een Zwitserse kaas. In het boek besteedde de auteur aandacht aan de opkomst van het hoofdpersonage. In de film ligt de nadruk meer op de intermenselijke sfeer. De giftige relaties met de toekomstige ex-vrouw en de machtsrelatie met de dochter boeien, maar kennen een manke uitwerking.
The Birthday Party herinnert slecht gedeeltelijk aan seventiesthrillers als The Conversation, The Last Tycoon of The Anderson Tapes. In de handen van CostaGavras (Z, Missing) zou dit materiaal in een meesterwerk resulteren. De mindere getalenteerde Miguel Ángel Jiménez krijgt geen vaart noch diepgang in zijn film en dit ondanks de aanwezigheid van klasbakken als Willem Dafoe in de hoofdrol en Emma Suárez (altijd een fijn weerzien sinds haar vertolkingen in de films van Julio Medem) als zijn bijna ex. Dafoe is als steeds grandioos en zijn personage laat hem toe alle remmen los te gooien. Emma Suárez (ook al te bewonderen in Una Ventana al Mar) weet andermaal te overtuigen. Toch kunnen zij en evenmin de jongere garde, de Deense actrice Vic Carmen Sonne en Peaky Blinders-acteur Joe Cole de film niet redden van een roemloze afvaart. Een Griekse tragedie in een Griekse tragedie als het ware.
Naast de vertolkingen krijgt de film nog punten voor de adembenemende beelden en een superbe soundtrack met naast symfonische dreigende deunen, sixties en seventies songs met een duidelijke voorliefde voor The Animals. Wel een onverwacht sciencefiction-element ontdekt. We horen iemand verklaren dat dictator Franco stilaan zijn einde nadert maar daarnaast weerklinkt er een cover van Gloria Gaynors I Will Survive. Franco zou overlijden in 1975 en de originele versie van het nummer werd een hit in 1978. I rest my case.
Genre: drama, thriller
Jaar: 2025
Regisseur: Miguel Ángel Jiménez
Cast: Willem Dafoe, Vic Carmen Sonne, Emma Suárez, Joe Cole, Christos Stergioglou
Land: Griekenland, Spanje, Verenigd Koninkrijk, Nederland
Duur: 103 minuten
