De 13-jarige Ben (Everett Blunck) brengt zijn zomervakantie door in een trainingskamp voor waterpolo. Bij zijn aankomst merkt hij al snel dat een aantal jongens de eerste helft van de vakantie al aanwezig was, waardoor er een onuitgesproken hiërarchie is ontstaan. Vooral de jongere, maar zelfverzekerde Jake (Kayo Martin) heeft de groep stevig in zijn greep, tot grote frustratie van Eli (Kenny Rasmussen). Die kreeg aan het begin van de zomervakantie huiduitslag, waarna de andere jongens hem onder het voorwendsel dat hij lepra of de pest zou hebben, beginnen uit te sluiten. De nieuwkomer Ben probeert zijn weg te vinden tussen empathie en groepsdruk, zonder daarbij zelf het mikpunt van de groep te worden.
Met The Plague debuteert Charlie Pollinger na een verdienstelijke kortfilmreputatie nu als regisseur van een psychologische thriller, verteld vanuit het perspectief van een 13-jarige jongen. Op een bijzonder geloofwaardige manier brengt hij de ervaringen en gevoelens van een groep puberende rakkers in beeld met situaties die vrijwel iedere kijker uit zijn eigen jeugd zal herkennen: sociale hiërarchieën, het allesoverheersende verlangen om erbij te horen en geaccepteerd te worden, desnoods ten koste van de eigen empathie en morele overtuigingen.
The Plague behandelt vertrouwde thema’s als pesten, meeloperij, zelfbescherming en onverschilligheid. Tegelijk toont de film hoe iemand langzaam zijn eigen identiteit verliest door de bijna dwangmatige behoefte zich aan te passen aan een kunstmatig gecreëerd idee van wat ‘normaal’ is. Zo’n proces is zelden het gevolg van bewuste manipulatie, maar ontstaat meestal uit de weg van de minste weerstand: mensen volgen de peergroep en onderwerpen zich aan een willekeurige hiërarchie.
Op geen enkel moment wekt The Plague de indruk dat Jake berekenend of van nature kwaadaardig is. Zijn machtspositie binnen de groep vloeit eerder voort uit het toeval dat hij al langer in het zomerkamp verblijft dan de meeste anderen, gecombineerd met zijn spontane extraverte persoonlijkheid. Ook Eli’s huiduitslag is puur toeval. De drama laat zien hoe sociale rollen en groepsdynamieken die uit toevallige omstandigheden ontstaan, onbewust het gedrag van mensen bepalen en met gevolgen die veel verder kunnen reiken dan het kamp zelf. Die conclusie laat Pollinger volledig aan de kijker over.
Kayo Martin schittert als de charismatische en extraverte gangmaker Jake en zet een indrukwekkende vertolking neer. Ook Everett Blunck als Ben en Kenny Rasmussen als Eli overtuigen volledig en blijven lang in het geheugen hangen. De cast wordt vervolledigd door de getalenteerde Australische acteur Joel Edgerton (The Gift, Train Dreams, Loving) in de huid van de coach en nog een reeks bijzonder getalenteerde opkomende acteurs.
Stilistisch profileert The Plague zich als een relatief ingetogen psychologische thriller die minder leunt op klassieke suspense dan op sociale spanningen. Af en toe duiken elementen van body horror op, zonder dat de film ooit volledig vervalt in het horrorgenre. Die beklemmende sfeer wordt versterkt door een onheilspellende soundtrack van Johan Lenox en een reeks zorgvuldig gekozen, eigentijdse songs van onder meer Moby, All-4-One en Ying Yang Twins. In combinatie met het uitstekende geluidsontwerp en de sterke cameravoering van Steven Breckon – vooral tijdens de onderwaterscènes – is The Plague ook op audiovisueel vlak een bijzonder geslaagde filmervaring.
Desondanks valt het verhaal halverwege wel wat in herhaling wat uiteraard de narratieve ontwikkeling deels afremt. Jammer is ook dat de filmmaker het vertikt om in te gaan op de oorzaak, de reden, de soort huidziekte en het ook verzaakt om enige explicatie hierover mee te geven, al zijn deze minpunten wel eerder kattenbelletjes dan werkelijk storende elementen.
Met de op het Filmfestival van Deauville dubbelbekroonde The Plague levert Charlie Pollinger wel een opmerkelijk – naar een eigen origineel scenario – regiedebuut af dat de sociale dynamiek tussen ontluikende tieners en in het bijzonder de mechanismen van pesten, op indringende wijze blootlegt. Dankzij zijn compromisloze blik en de sterke audiovisuele vormgeving fileert deze sociale en actuele thriller de gevoelswereld van opgroeiende kerels. Daarbij raakt hij een gevoelige snaar en roept hij herinneringen op aan ervaringen uit de jeugd die diep in het geheugen van de kijker verborgen leken.
Genre: drama, thriller, psychologisch
Jaar: 2025
Regisseur: Charlie Polinger
Cast: Everett Blunck, Kayo Martin, Kenny Rasmussen, Joel Edgerton, Lucas Adler
Land: Verenigde staten, Australië, Romenië, Verenigde Arabische Emiraten
Speelduur: 98 minuten
