Op een schooldag krijgt Marielle (Laeni Geiseler) een harde slag in het gezicht van haar beste vriendin. En daarmee raakt alles volledig ontwricht. Sindsdien heeft Marielle namelijk het vermogen om alles te zien en te horen wat haar ouders Julia (Julia Jentsch) en Tobias (Felix Kramer) doen. Ze weet dat Julia op kantoor stiekem met haar collega Max rookt en bovendien expliciet flirtende opmerkingen met hem uitwisselt. En dat Tobias zijn irritante collega helemaal niet zo zelfverzekerd op zijn plaats heeft gezet als hij thuis aan de keukentafel beweert. Met de onthulde leugens, vergoelijkingen en ondoordachte opmerkingen verandert de vermeende gezinsidylle steeds meer in een mijnenveld van verwijten, gekwetstheid en manipulatie.
Het zijn niet altijd een groot budget, een wereldberoemde cast of een kunstig verweven verhaal die resulteren in een goede film. Soms is het een heel eenvoudig, origineel idee. En precies zo’n idee ligt aan de grondslag van deze gortzwarte komedie Was Marielle weiß van regisseur en scenarist Frédéric Hambalek: wat gebeurt er als je kind plots alles meekrijgt wat jij de hele dag uitspookt?
Geschokt en vol ongeloof ontkennen Julia en Tobias aanvankelijk nog de lelijke waarheden die Marielle aan het licht brengt. Maar net als de Orwelliaanse Big Brother ziet hier de daughter, alles. Onder de druk van deze permanente observatie proberen de echtgenoten hun onberispelijke imago tegenover haar – en tegenover elkaar – weer op te lappen, maar het gezaaide wantrouwen en de toegebrachte kwetsuren laten zich niet meer terugdraaien.
Deze film geniet zichtbaar van hoe de situatie steeds verder escaleert en belandt daarbij in een interessant spanningsveld tussen komedie en drama. Er zijn veel momenten om luidop te lachen, maar ook af en toe om plaatsvervangende schaamte te voelen. En dit alles ontvouwt zich enkel doordat we de scènes bekijken door de ogen van de tiener terwijl de ouders zich voor haar proberen te ensceneren.
Het is een acteerprestatie op een slappe koord om de steeds absurdere gedragingen van de ouders neer te zetten zonder aan geloofwaardigheid te verliezen. Maar Julia Jentsch (Hannah Arendt, Effi Briest, Der Untergang, Sophie Scholl – Die letzten Tage), Felix Kramer (Ein Kind wird gesucht, Bastarden, Tatort) en de jonge Laeni Geiseler in de huid van het titelpersonage, slagen daarin met glans. Helaas lukt het Frédéric Hambalek (Modell Olimpia, Der nueue Freund) niet om het verhaal ook tot een bevredigend hoogtepunt en einde te brengen. In plaats daarvan kabbelt de handeling tegen het einde wat dood. Jammer, want Was Marielle weiß had het potentieel om niet alleen een bezienswaardige, maar een werkelijk aanstekelijke prent te zijn.
Was Marielle weiß scoort absoluut met een origineel ‘wat-als’-gedachtenspel dat dankzij sterke acteurs onderhoudend balanceert tussen komedie en drama. Helaas ontbreekt het naar het einde toe aan narratieve verfijning. Toch blijft het al bij al wel een ongewone, leuke, originele, verfrissende, ontspannende en vlotte prent die je meer dan voldoende stof aanreikt om nog lang over na te denken en wat voorzichter om te gaan met mensen in je naaste omgeving of het nu op je werk of thuis is.
Genre: drama, komedie
Jaar: 2025
Regisseur: Frédéric Hambalek
Cast: Julia Jentsch, Felix Kramer, Laeni Geiseler, Mehmet Atesci, Sissy Höfferer
Land: Duitsland,
Speelduur: 86 minuten
