Mocht je denken dat Nicolas Cage nu pas aan het ontsporen is, dan moet je eens letten op Birdy uit 1984. De man was toen nog piepjong en met alleen maar een paar kleine rolletjes in Fast Times At Ridgemont High en Rumble Fish (en een hoofdrol in het bij ons niet al te succesvolle, maar fantastische Valley Girl) ook vrij onbekend. Wel was hij door en door gedreven. In Birdy speelde hij de rol van Vietnam-veteraan Al Columbato. Om de angst die een soldaat op het front moet doorstaan zo overtuigend mogelijk te maken, dacht hij dit te kunnen ervaren door twee tanden te laten verwijderen en dat zonder (!) verdoving . Over method acting gesproken.
Deze film van de Britse Alan Parker (ook bekend van Fame, Pink Floyd – The Wall, The Commitments, Midnight Express en Mississippi Burning) wordt door critici vaak gezien als één van de beste van Nicolas Cage, maar door het grote publiek is hij wat vergeten geraakt. Dat komt misschien wel omdat de echte hoofdrol (en die van de freak) vertolkt werd door Matthew Modine, een acteur die tegenwoordig niet meer zo bekend is als toen. Cage loopt wel voor het overgrote deel van de film rond met een hoofd vol verband, toch merk je al zijn typische acteerstijl die hem (tot spijt van wie het benijdt) tot de Nicolas Cage zou maken die we nu kennen.
De oorsprong van de film heeft alles te maken met William Wharton’s gelijknamige roman uit 1978. Zodra het boek in de winkelrekken lag, viel de naam van Alan Parker al om het te gaan verfilmen. Hoewel de Brit het best wel een intrigerend boek vond, sloeg hij het aanbod af omdat het verhaal zich meestal in het hoofd van de jongen afspeelt. Ook was het boek net iets te literair en dus volgens Parker onverfilmbaar. Daar kwam verandering in toen de roman bij A&M Films terechtkwam en Sandy Kroopf en Jack Behr de opdracht kregen om er een bruikbaar scenario van te maken. Er kwamen wel heel wat wijzigingen aan te pas. Zo werd bijvoorbeeld niet de Tweede Wereldoorlog maar wel Viëtnam het achtergrondverhaal. Toen het script af was, kwam men weer bij Parker terecht, die deze keer wel mee aan boord was.
Toen men in Los Angeles met de casting begon kwam Matthew Modine zich spontaan aanbieden, maar wel voor de rol van Al Columbato. Parker zag echter onmiddellijk dat de acteur perfect geschikt was om Birdy te spelen, een jongen die compleet geobsedeerd is door vogels en ervan droomt om te vliegen. Birdy was nooit de normaalste jongen van de klas en het gaat van kwaad naar erger. De psychiaters denken dat de jonge man een spelletje met hen speelt zodat hij niet naar Vietnam hoeft te gaan, maar ze merken dat er meer aan de hand is. Een ware tour de force van Modine, want die moest eigenlijk een soort van vogel gaan spelen, waardoor hij zijn lichaam in de meest waanzinnige posities moest manoeuvreren.
Nicolas Cage, die dus als Al Columbato wel naar Vietnam moet, komt er zelf ook niet ongeschonden uit. Niet alleen wordt de helft van zijn gezicht weggeblazen, maar hij krijgt ook met een trauma te kampen en daarbovenop het trieste feit dat de Amerikanen niet op de terugkeer van hun “helden” zitten te wachten. Al Columbato wordt door de legerleiding opgetrommeld, omdat zij ervan overtuigd zijn dat hij de enige is die Birdy uit zijn cocon kan halen. Dat wordt afgewisseld met een hele resem flashbacks die tonen hoe de twee jongens met elkaar beste vrienden werden, maar ook hoe Birdy aangetrokken werd door de vogels en hun wereld.
Birdy belicht zeker geen gemakkelijk onderwerp. Een Vietnam-trauma is één, maar iemand weergeven die denkt dat hij een vogel is weer een paar andere mouwen. Toch slaagt Parker er compleet in om ons mee te slepen in deze bizarre wereld van iemand die genoeg heeft van het leven rondom zich en ziekelijk in zijn eigen wereldje ontsnapt tot het moment dat er niks meer van het mens-zijn overblijft. Soms voelt de film net iets te theatraal en te afstandelijk, maar sowieso is het een must-see en eentje die mag aangekruist worden als één van de beste van Cage.
Genre: drama
Jaar: 1984
Regisseur: Alan Parker
Cast: Matthew Modine, Nicolas Cage, John Harkins, Sandy Baron, Karen Young, Bruno Kirby
Land: USA
Speelduur: 116 minuten
