Wat een leuk en onvergetelijk daguitje in het Noordelijk Territorium had moeten worden, verandert in een nachtmerrie voor een groep toeristen wanneer ze op een noodoproep reageren en de oorzaak ervan ontdekken: een gigantische, territoriale zoutwaterkrokodil die maar al te graag zijn tanden in vers vlees zet.
Terwijl in 2026 opnieuw vooral haaien (en de occasionele orka) de cinematische oceanen op het grote en kleine scherm domineren, namen in 2007 ook reptielen een stevige hap uit de taart van de op waargebeurde feiten gebaseerde horrorfilms. Het jaar werd ingezet met Primeval, dat ons naar Burundi stuurde, terwijl we in het najaar konden rekenen op de tweede langspeler van Greg McLean: Rogue.
Net als met zijn debuutfilm Wolf Creek neemt de Australiër ons opnieuw mee naar zijn thuisland, meer bepaald naar het Noordelijk Territorium. Een gebied dat bijna twee keer zo groot is als Texas, maar minder inwoners telt dan Gent. Wat ons in het eerste halfuur te wachten staat, is dan ook een prachtige verkenning van de rijke, ongerepte natuur.
Die wordt slechts sporadisch verstoord door toeristenbootjes en leden van de lokale Aboriginalgemeenschappen. Gedragen door etnofolkklanken voelt deze uitgebreide introductie eerder aan als een sfeervol visitekaartje voor het land. Je begint haast zelf weg te dromen van een reis naar het verre Australië en vraagt je bijna af waarom de Australische overheid Greg McLean niet inschakelt voor haar toeristische campagnes.
Het antwoord volgt in het daaropvolgende uur. Gebaseerd op de verhalen rond de beruchte krokodil ‘Sweetheart’ – Australiërs hebben duidelijk gevoel voor humor – belandt onze cast in exact het soort benarde situatie waarvoor het dier berucht werd. Door een monsterlijke zoutwaterkrokodil, het agressiefste lid van de krokodillenfamilie, stranden ze op een klein eilandje dat elk moment door het opkomende water dreigt te verdwijnen.
Het plot dat volgt, is zowel eenvoudig als spannend. Willen ze dit overleven, dan zullen ze moeten samenwerken, hun angsten onder ogen zien en offers brengen. Dat gaat de ene uiteraard al wat makkelijker af dan de andere. En dit blijft natuurlijk een horrorfilm, dus af en toe wordt de cast onvermijdelijk en met de nodige flair uitgedund.
Vooral de eerste keer is het een onvergetelijke scène en bovendien briljant geschreven. Volledig inspelend op de kwaliteiten van een roofdier dat al meer dan 200 miljoen jaar zijn plaats bovenaan de voedselketen verdedigt, toont het watermonster met angstaanjagende efficiëntie hoe snel het in de natuur fout kan aflopen.
Het helpt natuurlijk ook dat de krokodil er bijzonder goed uitziet. Aanvankelijk blijft het vooral een dreiging onder het wateroppervlak, maar tegen het einde van de film krijgen we het monster ook enkele keren op het droge te zien. De effecten waarmee het dier tot leven werd gebracht, ogen verrassend overtuigend. Het ziet er haast uit als iets dat je zou kunnen aanraken – al zou dat vermoedelijk meteen het verlies van een arm of been betekenen.
Des te jammer is het dan ook dat de film zo lang op veilig speelt met zijn grootste, digitaal gecreëerde ster. McLean weet uitstekend spanning op te bouwen, maar grijpt iets te vaak terug naar de hinderlaagtactiek van zijn moordlustige reptiel om het geweld buiten beeld te houden. Eén keer werkt dat uitstekend, maar na verloop van tijd verliest die aanpak aan impact.
De verder best charmante cast slaagt er helaas niet in om die ontstane leegte op te vullen. De personages zijn aangenaam en voldoende gevarieerd, maar buiten hun initiële introductie krijgen ze weinig extra diepgang. Net als hun belager blijft ook het verhaal vooral aan de oppervlakte. Daardoor voelt Rogue uiteindelijk net iets te veel aan als een degelijke, maar weinig uitzonderlijke bijdrage aan het dierenhorrorgenre.
Genre: horror, actie, thriller
Jaar: 2007
Regisseur: Greg McLean
Cast: Radha Mitchell, Michael Vartan, Sam Worthington, Caroline Brazier
Land: Australië, Verenigde Staten
Speelduur: 95 minuten
