Supermarkten zijn recent een heuse concurrentiestrijd aangegaan. Ze slaan je om de oren met waanzinnige kortingen en lanceren allerlei ‘verborgen verleiders’ om je met zo’n vol mogelijke kar langs de kassa te laten passeren. Doch eigenlijk verkopen ze voornamelijk rust: keurige rekken, zachte verlichting, vlotte muzak, rechtlijnige brede gangen en vooral alles overzichtelijk geprijsd. La Guerre des prix toont rechttoe rechtaan de realiteit achter die schijnbare sereniteit. Daar woedt een economische loopgravenoorlog waarin yoghurt, melk en tomatenpuree het equivalent zijn van munitie. Regisseur Anthony Dechaux maakt er een sociale thriller van die bewijst dat spreadsheets soms spannender kunnen zijn dan pistolen.
De film volgt Audrey (Ana Girardot, dochter van acteur Hippolyte), kind van boeren en gemotiveerde werknemer in een hypermarkt die verrassend promoveert naar de centrale aankoopdienst van een grote Franse supermarktketen. Haar opdracht klinkt nobel: lokale en duurzame producenten een betere plaats geven in de rekken. Vrij snel ontdekt ze dat de logica van de distributie iets minder idyllisch is. Onderhandelingen met leveranciers draaien niet om kwaliteit of idealen, maar om één vraag: wie knippert het eerst wanneer de prijs zakt.
Dechaux filmt in bijna documentaire stijl die meedogenloze gesprekken alsof het bokswedstrijden zijn. In steriele vergaderhokken – fluorescent licht, waterflessen, dossiers – flitsen de dreigementen over tafel. Het ultieme wapen: het moment waarop een supermarkt definitief beslist dat jouw product simpelweg verdwijnt uit duizenden rekken tegelijk. In de voedselketen is dat ongeveer hetzelfde als een economische – en vaak persoonlijke -guillotine.
Deze thriller dankt veel van zijn intense spanning aan de Belgische ras-karakteracteur Olivier Gourmet die als geharde en ervaren inkoper Fournier de perfecte vleesgeworden systeemlogica speelt. Zijn personage is niet zozeer een slechterik als wel iemand die al lang begrepen heeft dat moraal weinig weegt tegenover marktaandeel. Gourmet speelt hem met dat typische mengsel van dreiging en berusting waar hij patent op heeft en al meermaals is voor bekroond (Le Fils, Grand Central. L’exercice de l’État, Sambre).
Wanneer La Guerre des prix zich volledig concentreert op die economische veldslagen, werkt de film het best. De dialogen hebben een documentaire precisie en laten zien hoe de macht in de voedselindustrie werkelijk verdeeld is. Supermarkten bepalen de regels en producenten, zelfs de allergrootsten, mogen vooral hopen dat ze mogen meespelen.
Maar Dechaux kan het in zijn langspeelfilmdebuut echter niet laten om zijn verhaal wat dramaturgische steunwieltjes te geven. Audrey’s familie – haar broer probeert de ouderlijke boerderij draaiende te houden – moet de morele inzet onderstrepen, maar voelt soms iets te nadrukkelijk als scenario-illustratie. Ook de romantische subplot vertraagt de prent die eigenlijk het meest prikkelt wanneer hij droog en analytisch blijft. Sommige personages blijven hier en daar toch wat schetsmatig, terwijl je voelt dat er meer diepgang mogelijk was. Dechaux kiest duidelijk voor analyse boven emotionele uitwerking. Dat maakt hem scherp en intelligent, maar ook iets minder meeslepend op menselijk vlak dan hij had kunnen zijn.
Toch blijft La Guerre des prix een intrigerende, spannende en bikkelharde doch realistische inzoom die steunt op een verfrissend idee: een thriller over de voedselketen die de economische macht van de supermarktgiganten blootlegt zonder in pamflet te vervallen. Na deze film is de kans groot dat je in de supermarkt even blijft stilstaan bij het prijskaartje van een bepaald product. Plots lijken die overweldigende kortingen toch wel een stuk minder onschuldig.
Genre: thriller, economie
Jaar: 2026
Regisseur: Anthony Dechau
Cast: Ana Girardot, Olivier Gourmet, Jonas Bloquet, Aurélia Petit, Yannick Choirat
Land: Fraznkrijk
Speelduur: 96 minuten
