Wanneer actieregisseur Tony Scott en zijn vaste acteur Denzel Washington samenwerken, levert dat doorgaans straf spektakel op. Vijf keer – van Crimson Tide tot Unstoppable – hebben zij het bioscooppubliek opgeschud. Je zou bij het zien van Safe House zweren dat de persoon achter de camera opnieuw Tony Scott is want zelfs de ingrediënten van de actiethriller Safe House lijken veelbelovend en zo weggeknipt uit een typische Scott-Washington vehikel. Niks is minder waar want Safe House werd geregisseerd door de Zweeds-Chileense cineast Daniel Espinosa (Snabba cash Outside Love). Tweevoudige Oscarwinnaar Washington kruipt in de huid van Tobin Frost, een crimineel meesterbrein, en speelt tegen de adembenemende achtergrond van Kaapstad een hard kat-en-muisspel met CIA-groentje Matt Weston (Ryan Reynolds).
Het probleem van Safe House is echter dat Espinosa helemaal niet over Scotts klasse beschikt. Safe House blinkt wel uit in sterke visuele indrukken en een korrelige beeldstijl met koortsachtige kleuren, maar lijdt tegelijkertijd onder een uiterst conventioneel en mak verhaal. Bovendien irriteert de overdadige inzet van een schokkerige handcamera, die het publiek geregeld elk overzicht ontneemt.
De jonge CIA-agent Matt Weston (Ryan Reynolds) leidt al twaalf maanden een eenzaam bestaan in het Zuid-Afrikaanse Kaapstad als bewaker van een zogenoemd safe house: een geheime schuilplaats van de Amerikaanse inlichtingendienst. Zijn Franse vriendin Ana (Nora Arnezeder) weet niets van zijn werk voor de CIA. Weston heeft al maanden niets te doen gehad en smeekt zijn chef in Langley, David Barlow (Brendan Gleeson), om hem over te plaatsen naar Parijs.
Zijn grote kans komt wanneer de gezochte crimineel Tobin Frost (Denzel Washington), opgejaagd door gangsters die hem willen vermoorden, zich ternauwernood in veiligheid brengt in het Amerikaanse consulaat in Kaapstad. De voormalige agent probeerde uiterst gevoelige informatie te verkopen. De CIA wil Frost onmiddellijk ondervragen en stuurt een team uit Johannesburg. Met de topcrimineel in hun gezelschap arriveren ze bij Weston in het safe house. Maar de geheime schuilplaats wordt aangevallen door een zwaarbewapende groep mannen. Alle CIA-agenten worden gedood, behalve Weston, die samen met Frost weet te ontsnappen. Zijn opdracht: de uiterst gevaarlijke manipulator naar een veilige locatie brengen en afwachten.
Eén ding kan regisseur Espinosa zeker niet worden ontzegd: een uitgesproken gevoel voor stijl. Slechts zelden leidt dat echter tot zulke overtuigende resultaten als in enkele adembenemende, verzadigde Cinemascope-opnamen van Kaapstad. Zijn koortsachtige beelden zijn visueel aantrekkelijk, maar missen vaak hun fundamentele doel: informatie overbrengen.
Cameraman Oliver Wood (The Other Guys, Surrogates) voorziet de gevechts- en actiescènes van een extreem schokkerige cameravoering. Die drukt echter niets anders uit dan hectiek, ontneemt de kijker elke oriëntatie en wordt meer dan eens ronduit storend. Bij deze visuele willekeur komt ook nog een inhoudelijke voorspelbaarheid. Zelfs wanneer de kijker tijdens een onoverzichtelijke actiescène afhaakt omdat nauwelijks nog iets herkenbaar is, blijft hij toch bij de les, omdat de afloop van de gebeurtenissen telkens glashelder vaststaat.
Kwaadwilligen zouden kunnen zeggen dat Espinosa en scenarist David Guggenheim (Stolen) hun verhaal op automatische piloot in de vijfde versnelling laten voortdenderen. Alles verloopt volgens bekende patronen, aangevuld met wat oppervlakkige kritiek op de CIA, inclusief waterboarding, corrupte functionarissen en professionele huurmoordenaars. Het duel tussen de goedhartige CIA-bewaker en de brutale supercrimineel mist de finesse die het boven de middelmaat zou kunnen uittillen. Hoewel Espinosa het tempo hoog houdt, zijn de wendingen te doorzichtig om echte spanning op te wekken. Toch zorgen enkele over-the-top achtervolgingen, waarin de onoverzichtelijkheid minder storend werkt, dankzij hun snelheid, voor vermaak.
Gelukkig acteert Denzel Washington alweer de pannen van het dak en zorgt er in zijn eentje voor dat de schade van deze actieflick enigszins beperkend wordt. Hij staat – zoals doorgaans, ook hier – als een rots in de branding. Washington is een toonbeeld van betrouwbaarheid en charisma. Het is eenvoudigweg plezierig om naar hem te kijken, ongeacht welke rol hij speelt. En Ryan Reynolds (Green Lantern, Buried) staat hier duidelijk in zijn schaduw, maar doet zichtbaar zijn best en slaagt er redelijk goed in het publiek voor zich te winnen.
De sterke bijrollen van Vera Farmiga (Up in the Air), Brendan Gleeson (The Guard) en Sam Shepard (The Right Stuff) krijgen weliswaar weinig te doen, maar dragen ertoe bij dat Safe House ondanks al zijn tekortkomingen, wel een matig onderhoudende actiethriller is, maar spijtig genoeg helemaal niet memorabel kan worden genoemd.
Genre: actie, thriller
Jaar: 2012
Regisseur: Daniel Espinosa
Cast: Denzel Washington, Ryan Reynolds, Sam Shepard, Brendan Gleeson, Vera Farmiga
Land: Verenigde Staten, Zuid-Afrika, Japan
Speelduur: 115 minuten
