Tot nu toe was het leven van Riley en Jason en hun twee kinderen weinig opwindend. Daar komt op een dag abrupt verandering in wanneer ze tot hun ontzetting ontdekken dat ze hun huis niet meer kunnen verlaten. Noch de voordeur noch de achterdeur gaat open, hetzelfde geldt voor de ramen. Maar waarom? Wat is er in hemelsnaam gebeurd?
Terwijl het gezin van vier wanhopig op zoek gaat naar antwoorden én naar een uitgang, raken hun voedsel- en andere levensnoodzakelijke voorraden langzaam maar zeker op. Er zit niets anders op: ze moeten een manier vinden om zich in hun eigen huis van de noodzakelijke benodigdheden te voorzien, tenminste zolang ze de situatie niet hebben opgelost. Wat ze op dat moment nog niet weten, is dat er een heel ander gevaar op hen wacht.
Wie graag donkere genrefilms bekijkt, wordt bij Netflix regelmatig op zijn wenken bediend, het lijstje aan voorbeelden is ontzettend lang. In The Last House volgen we een gezin van vier dat een reeks onverklaarbare ervaringen meemaakt en daarbij steeds meer voor zijn eigen overleving moet vechten.
Het uitgangspunt doet aanvankelijk enigszins denken aan het recente Brick, nog een andere Netflix-film, van regisseur Philip Koch. In beide gevallen worden de hoofdpersonages van het ene moment op het andere opgesloten in hun eigen huis. Waar in Brick plotseling een zwarte muur verschijnt, is hier aanvankelijk zelfs niet duidelijk waarom geen enkele uitgang nog geopend kan worden. Zeker in het begin maakt The Last House volop gebruik van een mysterie-element. Het publiek wordt uitgenodigd om samen met het gezin te proberen achterhalen wat er precies aan de hand is.
Helaas verdwijnt dat aspect vrij snel naar de achtergrond. Belangrijker wordt vervolgens het vinden van een oplossing voor het probleem van de voedsel- en watervoorziening. Ook dat gedeelte is best onderhoudend, omdat de gezinsleden allerlei mogelijkheden uitproberen en daarbij hun flexibiliteit en vindingrijkheid moeten aanspreken.
Na het mysterie en het survivalavontuur volgt opnieuw een genrewissel. Plotseling bevindt de prent zich ergens tussen horror en thriller. In tegenstelling tot de eerdergenoemde film, waarin strikt genomen nooit sprake was van een echte bedreiging, moeten de vier hier daadwerkelijk voor hun leven vechten. Want wat er ook voor heeft gezorgd dat ze geïsoleerd zijn geraakt, het is nog steeds aanwezig en heeft het op het gezin gemunt.
Het resultaat is enigszins dubbelzinnig. Enerzijds is het eerste deel best geslaagd. The Last House heeft daadwerkelijk iets nieuws te bieden en onderscheidt zich zowel door zijn achtergrondverhaal als door het ontwerp van de dreiging. Er zitten dan ook inventieve passages in waarvoor het de moeite loont om te blijven kijken. Bovendien weet The Last House best de toeschouwer te overtuigen met zijn sfeer en setting.
Anderzijds kan de film dat hoog niveau helaas niet lang vasthouden. Om te beginnen zijn er nogal wat zaken die niet echt logisch zijn. Dat geldt zowel voor het uitgangspunt als voor het gedrag van de personages. Vooral naar het einde toe wordt het allemaal behoorlijk willekeurig, moet het plots heel snel gaan en neemt het verhaal een aantal heel ongeloofwaardige wendingen. Ook bij de uitwerking van de personages had er meer ingezeten.
De bedoeling achter het geheel was ongetwijfeld goed. Deze originele Netflix wil het publiek zelfs een duidelijke boodschap meegeven. Maar die wordt uiteindelijk te nadrukkelijk en zelfs bijna teenkrullend opgedrongen. De makers nemen niet de moeite om de conclusie daadwerkelijk op een overtuigende manier op te bouwen en schuiven die als het ware rechtstreeks onder de neus van de kijker.
Dat is jammer, want met een beter scenario had hier zeker een goede huiverprent in gezeten. Nu blijft The Last House uiteindelijk door het gekunstelde, inspiratieloze, snel afgehaspelde, prekerige tweede deel en de uitdrukkelijk getelefoneerde voorbereiding op de sequel en bovendien een te hoog A Quiet Place-leentje-buur-gehalte, steken onder de middenmoot.
Genre: thriller, overleven, actie, horror, sci-fi, mysterie
Jaar: 2026
Regisseur: Louis Leterrier
Cast: Wagner Moura, Greta Lee, Riley Chung, Noah Alexander Sosnowski
Land: UK, Frankrijk, Verenigde Staten
Speelduur: 112 minuten
