Eigenlijk had Michael Knox (Dave Bautista) zich erop verheugd om met Danni (Lara Peake), de dochter van een overleden vriend, naar het voetbalstadion te gaan en daar een wedstrijd te bekijken. De ex-soldaat heeft echter geen idee dat juist dat stadion het doelwit is geworden van de Russische terrorist Arkady Belav (Ray Stevenson).
Zijn doel: hij wil zijn broer Dimitri (Pierce Brosnan) vinden, met wie hij jaren geleden een revolutie was begonnen. Toen die mislukte, moest Dimitri dat volgens de officiële lezing met zijn leven bekopen. Tenminste, dat is wat Arkady tot voor kort dacht. Inmiddels is hij er echter van overtuigd dat zijn broer zijn dood slechts in scène heeft gezet en in Londen is ondergedoken. Met behulp van meer dan dertigduizend gijzelaars wil hij de man opsporen met wie hij ooit een onafhankelijke staat wilde uitroepen, als dat maar goed afloopt.
Stel je voor: terroristen of andere criminelen vallen een locatie aan en alleen jij kunt hen tegenhouden! In het echte leven komt dat uiteraard nooit voor, maar films grijpen graag en gretig terug op zo’n scenario. Het bekendste voorbeeld is ongetwijfeld Die Hard dat in 1988 een enorm succesvolle franchise op gang bracht en tot op vandaag als referentiepunt dient wanneer een soortgelijk verhaal wordt verteld.
Dat geldt ook voor Final Score van Scott Mann (The Tournament, Heist) waarin een voetbalstadion het toneel wordt van dodelijke gebeurtenissen. De setting doet daarbij nog het meest denken aan Sudden Death uit 1995, waarin een ijshockeystadion werd aangevallen, compleet met gijzelneming en overal geplaatste bommen. De parallellen zijn opvallend.

Een verschil is echter dat de protagonist hier een ex-soldaat is. Waar de twee eerdergenoemde actieprenten nog de indruk wilden wekken dat een ‘gewone man’ het opneemt tegen een overmacht, is dat hier nauwelijks het geval, wat in se al een deel van de spanning wegneemt.
Bovendien wordt dit nogal omslachtig in het verhaal verwerkt: een Amerikaanse militair die naar Londen reist om de dochter van een gesneuvelde kameraad mee te nemen naar een voetbalwedstrijd? Dat voelt geforceerd en draagt inhoudelijk weinig bij. Final Score had veel van deze elementen zonder probleem kunnen schrappen. Anderzijds maakt het wel mogelijk dat Michael zich zonder veel uitleg in de gevechten stort, hij is ten slotte toch als ex-militair, dit soort situaties gewend, meer hoeft de kijker niet te weten.
Over het algemeen is het verstandig om de verwachtingen wat betreft het verhaal flink naar beneden bij te stellen. Het is weliswaar verfrissend dat hier geen klassieke terroristen aan het werk zijn die de samenleving willen ontwrichten, maar eerder figuren die strijden voor een onafhankelijke staat binnen Rusland.
Toch blijft het onduidelijk waarom daarvoor een voetbalstadion in Engeland moet worden opgeblazen. Veel elementen in Final Score zijn op zijn minst twijfelachtig of zelfs ronduit absurd, zonder dat het geheel een echte komedie wordt. Bovendien is het niet altijd overtuigend dat Pierce Brosnan en Ray Stevenson Russische personages vertolken.
Dat betekent echter niet dat deze flick barslecht is. Het stadion als setting werkt goed en er gebeurt genoeg in de ruim honderd minuten speeltijd, ook al hebben alle acties en handelingen op dezelfde locatie plaats. Dave Bautista doet degelijk werk, zowel in de actiescènes als in de meer emotionele momenten. Het is geen prent die je per se gezien moet hebben en dat is duidelijk ook de reden waarom Final Score grotendeels onder de radar bleef. Maar binnen dit genre zijn er zeker slechtere voorbeelden en als doorsnee, luchtige en sfeervolle actiethriller doet Final Score wat hij moet doen.
Genre: actie, thriller
Jaar: 2018
Regisseur: Scott Mann
Cast: Dave Bautista, Pierce Brosnan, Ray Stevenson, Lara Peake, Martyn Ford, Gordon Alexander
Land: UK, USA
Speelduur: 104 minuten