Het is een grote misvatting om te stellen dat Fassbinder moeilijke cinema zou maken. Eigenlijk deed Fassbinder, weliswaar met een enorm cinefiel gevoel, niet meer dan een camera plaatsen op het naoorlogse Duitsland en met plezier de pijnpunten ervan te gaan aanstippen. In het geval van Angst Essen Seele Auf gaat het over het rondsluipend racisme dat om elke hoek loert, niet dat dit een specifiek Duits probleem is.
Emmi Kurowski (Brigitte Mira) is een weduwe van boven de 60 die vanwege de regen in een bruine kroeg in München komt schuilen. Het café lijkt een ontmoetingsplaats te zijn voor Arabisch sprekende gastarbeiders. Daar zit ook Ali (El Hedi ben Salem), een Marokkaan die ongeveer twintig jaar jonger is dan Emmi. De vriendin moedigt Ali aan om met Emmi te dansen. Na een babbel gaat hij met haar mee naar huis en blijft hij bij haar overnachten. De twee worden snel geliefden en ondanks de afkeur van Emmi’s kinderen en buren, trouwen ze met elkaar.

Fassbinder stak zijn bewondering voor de melodrama’s van Douglas Sirk nooit onder stoelen of banken. In 1972 bleek dat al eens met Händler Der Vier Jahreszeiten, dat sterk beïnvloed was door de melodrama’s van Sirk, en ook voor Angst Essen Seele Auf zocht Fassbinder zijn inspiratie op in diens werken, en dan in het bijzonder All That Heaven Allows uit 1955 met Jane Wyman en Rock Hudson. Het grote verschil is dat de prachtige, bijna fake kleuren van Hollywood hier moeten wijken voor grijze, bijna karakterloze Duitse industriële tinten. Het was ook één van de weinige films die Fassbinder maakte zonder zijn vaste cameraman Michael Ballhaus , maar met Jürgen Jürges aan zijn zijde. Met zijn 260.000 Duitse Mark is Angst Essen Seele Auf tevens één van de goedkopere Fassbinder-films, maar het is zeker ook één van zijn meest iconische werken waarin hij overigens zelf de rol van de boertige schoonzoon van Emmi Kurowski speelt.
De filmtitel is grammaticaal bekeken niet correct. Dat deed Fassbinder met opzet, want hij wilde hiermee de beperkte kennis van het Duits van het hoofdpersonage Ali extra onderstrepen. Een man die zich onbegrepen en vernederd voelt, en zich neerlegt bij zijn trieste lot om als minderwaardig te worden beschouwd. De rol wordt overigens briljant vertolkt door Fassbinder-habitué (en diens loverboy) El Hedi ben Salem. Soms, en dat is zowat het enige zwakke element aan deze film, zijn de dialogen van El Hedi ben Salem net iets te simpel (om niet te zeggen kinderachtig) om volledig geloofwaardig over te komen. Zeker omdat de sterkte van deze film net door de naturelle vertolkingen komt, met voorop een fantastische Brigitte Mira.
Genre: drama
Jaar: 1974
Regisseur: Rainer Werner Fassbinder
Cast: Brigitte Mira, El Hedi ben Salem, Barbara Valentin, Irm Hermann
Land: Duitsland
Speelduur: 93 minuten