In 1987 scoorde cineast Emile Ardolino een monsterhit met de romantische swingkomedie Dirty Dancing en huppelde testosteronhunk Patrick Swayze zich nonchalant maar gracieus op het ereschavotje tussen de fonkelende Hollywoodsterren. Bijna twintig jaar later hoopte een rist gehaaide producenten het toenmalig succes nog eens over te doen middels de knudde tagline ‘Have the time of your life… all over again’. Wie hoopt op een geactualiseerde versie van het origineel, kan zijn dansschoentjes echter maar beter vlug opbergen.
Het futiele verhaal danst rond Katey Miller (Romola Garai), een makke upper class boekenwurm die in 1958 samen met haar ouders en haar jongere zusje naar Cuba verkast. Terwijl de tirannieke Batista amechtig weerstand biedt aan het guerrillaoffensief van Fidel Gastro, vermaakt de naïeve Katey zich met haar Amerikaanse jetsetleeftijdgenootjes in luxehotels en dito nachtclubs. De politiek correcte muurbloem aardt moeilijk in dit gezelschap, en dra valt ze voor de elegante Cubaanse zwembadpiccolo Javier, die ook een fantastisch danser blijkt. Uiteraard verzetten de bourgeois ouders zich tegen deze prille liefde, en ook Kateys hedonistische vriendjes halen de neus op voor de lokale loverboy. Ondanks het dédain van haar omgeving frequenteert Katey vurig haar ‘ontdekking’ en daagt ze hem uit om mee te doen aan een danswedstrijd in een chique nachtclub in Havana. Tijdens de’ voorbereidende dansavondjes ontdekt het barbiepoppetje met veel passie het ‘andere’ Cuba. Maar de naderende nieuwe Cubaanse maatschappij, onder leiding van de communistische boegbeelden Che en Gastro, kruist de plannen van het ontluikende koppel.
Romantiek, revolutie, politiek, sociale en etnische klassenvijandelijkheden en contestatie tegen (ouderlijk) gezag zijn potentieel fascinerende thematieken. Voor regisseur Ferland zijn het echter niet meer dan te verwaarlozen kattenbelletjes bij een verder archetypisch maar sfeervol coming-of-age-filmpje. Een zwak scenario, matige acteerprestaties, historische onjuistheden en zoutloze dramatische scènes: het doelpubliek zal zich er uiteraard niet aan storen. Dirty Dancing: Havana Nights is geen j vervolgfilm op het origineel, maar een soort zweterige remake met een ‘verrassend’ aantal identieke scènes en danspasjes, maar in een andere setting en met een opzwepende muziekmix van mambo, salsa, ballroom en merengue. Ten slotte nog dit: het onherkenbare botoxwassenbeeld dat even passeert als dansleraar is niemand minder dan Patrick Swayze, dé dartelende held uit Deel 1. Have the time of your life… ja, ja!
Genre: drama, muziek, romance
Jaar: 2004
Regisseur: Guy Ferland
Cast: Diego Luna, Romola Garai, Sela Ward
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 86 minuten
