La Meglio Gioventu – Parte II 

Bij wijze van introductie bij Parte II is het interessant om weten dat grootmeester Giordani aan het integrale project meer dan acht jaar intens heeft gewerkt, hij zich inspireerde op klassiekers als Heimat (Edgar Reitz) en Berlin Alexanderplatz (Fassbinder) en de titel heeft ontleend aan een gedicht van Pasolini.

In deel II pikken we de verhaallijn weer op en gaat het duidelijk écht niet goed met Matteo. Ook bij de politie blijft zijn agressief temperament hem parten spelen waardoor hij wordt weggepromoveerd naar Sicilië. Daar ontmoet hij een intrigerende fotografe die hopelijk wat stabiliteit in zijn rusteloos leventje kan brengen. Deze relatie kent echter een ongewone en dramatische ontwikkeling. Nicola’s gezinsleven wordt evenzeer dooreen geschud wanneer zijn meer en meer Teutoons ogende eega Giulia beslist om onder te duiken omwille van haar uitgesproken engagement als actieve Rode Brigade-terroriste. Nicola aanvaardt deze drastische en onconventionele ommekeer en stelt zijn leven volledig in functie van zijn enige dochter. Wanneer Giulia de opdracht krijgt om economisch topmanager Carlo – dé vriend van de familie en tevens haar schoonbroe r- op te ruimen, knaagt haar geweten en probeert ze desalniettemin zijn leven te redden. Nicola grijpt dit moment aan om via zijn zus het gerecht in te schakelen en Giulia van een riooldood te redden. Tijdens een fototentoonstelling wordt Nicola verrassend geconfronteerd met een portret van zijn inmiddels overleden broer. Na enig speurwerk achterhaalt hij de identiteit van de kunstenares en ontwaart hij verbolgen het geheime liefdesleven van Matteo. Deze verbazingwekkende ontdekking heeft een ingrijpende impact op Nicola en zijn moeder maar zeer zeker op de bijna psychiatrisch volledig gerehabiliteerde Giorgia. Finaliter vinden Giulia en haar dochter elkaar terug en wordt de geschiedenis van de diverse Carati-generaties netjes en poëtisch afgerond in Noorwegen, het land waar Nicola een halve eeuw geleden zijn levensnoodzakelijke inspiratie vond.

Hoewel Parte II -in correlatie met de levenscycli van alle personages- wat zwaarder op de hand is dan het eerste deel, wordt er opnieuw bijna een kwarteeuw overbrugd en krijg je ook tijdens deze drie uur niets anders dan overweldigende, puur emotionele en hoogstaande kwaliteit voorgeschoteld. Le Meglio Gioventu doet onvermijdelijk terugdenken aan de gouden neorealistische dagen van de Italiaanse cinema en kan je moeiteloos dit huzarenstuk het Novecento van de 21ste eeuw noemen. Ofschoon de ongewoon lange speelduur van dit uitblinkend experiment, verveel je je geen seconde omdat de karakters -op de magistrale na- psychologisch heel sterk zijn uitgewerkt, het verhaal uitermate menselijk en intrinsiek dramatisch is zonder enige vorm van excessieve melo, de boeiende politieke dimensie nooit didactisch of academisch wordt benaderd, het niet aan onontbeerlijke humor ontbreekt, de maquillage, kledij, decors en de muziek minutieus zijn verzorgd en de jonge ensemblecast virtuoos ieders verbeelding tart. Parte I en II vormen samen ontegensprekelijk de meest originele en mooiste film die werkelijk niemand mag ontgaan.

Genre: epos, drama, romance
Jaar: 2003
Regisseur: Marco Tullio Giordana
Cast: Luigi Lo Cacsio, Alessio Boni, Jasmine Trinco
Land: Italië
Speelduur: 187 minuten