The President’s Cake 

In de jaren 90, onder het bewind van Saddam Hoessein, kreunt Irak onder zware internationale sancties. De prijzen van levensnoodzakelijke goederen zijn torenhoog, essentiële medicijnen zijn schaars en de gewone bevolking glijdt af naar extreme armoede. Ondanks dit alles worden schoolkinderen verplicht om uit volle borst hun leider te eren en te voldoen aan de extravagante grillen van de dictator. Zijn verjaardag moet in vol ornaat worden gevierd.

Op de school van Lamia gebeurt dat elk jaar via een loting die bepaalt wie moet instaan voor het verse fruit, het fruitsap en – de grootste eer van allemaal – de cake. Met nadruk op moet, want weigering kan verstrekkende gevolgen hebben. Ook Lamia ontsnapt niet aan het lot: zij wordt aangewezen om de cake te verzorgen. Dat valt niet in goede aarde bij haar Bibi (oma), die zelf al in bittere armoede leeft.

De volgende dag trekken Lamia en haar oma naar de grote stad om ingrediënten te verzamelen: drie eieren (voor vruchtbaarheid), 500 gram bloem (voor een lang leven), suiker (voor een zoet bestaan) en bakpoeder voor een luchtige cake. Eenmaal aangekomen blijkt echter dat Bibi andere intenties heeft, tot grote onvrede van Lamia. Het meisje slaat op de vlucht en gaat samen met haar buurjongen Saeed en haar haan Hindi op zoek naar de benodigde ingrediënten. Ze gaan vindingrijk en creatief te werk, maar een grootstad is geen veilige speeltuin: overal liggen wolven op de loer.

Na de kortfilm Swimsuit waagt de Iraakse cineast Hasan Hadi zich met The President’s Cake aan zijn eerste langspeelfilm. Dat debuut blijkt meteen een schot in de roos. Het is niet alleen de eerste Iraakse film die geselecteerd wordt voor het filmfestival van Cannes – waar hij bovendien zowel de publieksprijs als de Caméra d’Or voor beste debuut won – maar hij haalde ook de shortlist voor de komende Oscars.

Hadi kiest bewust voor een cast van niet-professionele acteurs, wat de authenticiteit van de film versterkt. Het scenario, dat hij zelf schreef, voelt daardoor natuurlijk en oprecht aan. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Lamia (Baneen Ahmad Nayyef), wat The President’s Cake een sterke emotionele gelaagdheid geeft. Je leeft mee met de tocht van het jonge gezelschap, maar evenzeer met de zoektocht van de vastberaden Bibi naar haar kleindochter.

Visueel onderscheidt het debuut zich vooral door de keuze van de filmlocaties. Het contrast tussen de kleine, stoffige straatjes van de grootstad en de schilderachtige, bijna sprookjesachtige Mesopotamische moerassen, die deel uitmaken van het Iraakse werelderfgoed, kan nauwelijks groter zijn. In deze moerassen, die tijdens het bewind van Saddam Hoessein dreigden te verdwijnen door doelbewuste drooglegging om de bewoners te verdrijven, wonen Lamia en haar oma.

The President’s Cake is een hard, realistisch maar tegelijk komisch drama geworden, waarin de jonge protagonist tijdens haar tocht door de stad ook haar eerste stappen richting volwassenheid zet. Het resultaat is een pakkend coming-of-ageverhaal over de veerkracht van een bevolking die niet alleen wordt onderdrukt door een regime, maar ook door internationale sancties.

Genre: drama
Jaar: 2025
Regisseur: Hasan Hadi
Cast: Baneen Ahmad Nayyef, Waheed Thabet Khreibat, Sajad Mohamad Qasem
Land: Irak, Qatar, Verenigde Staten
Speelduur: 105 minuten