Onze top 10’s van 2025 

De individuele top 10’s van tien redactieleden leverde uiteindelijk een gevarieerde lijst van maar liefst 55 verschillende titels op. Filmjaar 2025 had duidelijk voor ieder wat wils, maar onze gerechtsdeurwaarder concludeerde wel dat er een film met kop en schouders bovenuit stak:One Battle After Another mag zich de Fast Forward-film van het voorbije jaar noemen. De eerste van de ongetwijfeld vele awards die Paul Thomas Anderson de komende maanden mag ontvangen.

De afzonderlijke lijstjes kan je samen met een korte toelichting verderop in het artikel vinden, maar onze gecombineerde top 10 ziet er uiteindelijk als volgt uit:

1. One Battle After Another
2. Flow
3. Sirāt
4. Black Dog
5. Resurrection
6. Sentimental Value
7. The Brutalist
8. Des Teufels Bad
9. The Seed of the Sacred Fig
10. It Was Just An Accident

Stijn Buntinx

Als ik zo mijn top 10 bekijk, overheersen voor mij donkere verhalen met toevallig of niet veel kritische geluiden richting de hedendaagse VS. Van een beklemmende en schokkende familiecrisis in The seed of the sacred fig in Iran tot de splinterbom die Eddington is, of het gruwelijk regime dat op subtiele wijze aan de kaak gesteld wordt in het visueel meeslepende Secret Agent. Maar de meest angstaanjagende vertolking / figuur duikt op in het schokkende The disappearance of Jozef Mengele. Een gemeenschappelijk iets wat deze 10 films hebben is hun visuele bravoure.

Gelukkig zijn er nog momenten van humor te bespeuren in mijn top 10: van Leonardo Dicaprio zijn kennis over paswoorden, over de meest crazy killing methods in de bizarre Bondpersiflage Reflection in a dead diamond tot de zwarte humor en die wollige finale in Bugonia. En als kleurrijk visueel hoogtepunt van 2025 ben ik dolblij om nog eens mijn favoriete superheld te kunnen opnemen in mijn top 10. Superman is super in zijn weerbaarheid, in zijn empathie. En ja het traditionele beeld van Superman ligt bij mij ook een schapje hoger, maar deze Superman verdient het meer dan dubbel en dik om daar net onder te liggen.

2025 kende voor mij een stevig voorjaar, viel dan wat stil van de zomer tot aan november en pakte dan nog in de laatste twee maanden nog een paar keer stevig uit.

1. One battle after another
2. Black dog
3. The disappearance of Jozef Mengele
4. The seed of the sacred fig
5. Superman
6. The Brutalist
7. Reflection of the dead diamond
8. Eddington
9. Secret Agent
10. Bugonia

Marc Bussens

2025 was een wreed, angstaanjagend, gewelddadig en humaan fnuikend jaar. Je zou voor minder de bioscoop invluchten. Dat hebben we dan ook gedaan, misschien nog meer dan anders gelet op de precaire maatschappelijke wantoestanden, doch ook in de veilige donkere zaal werd duidelijk in welke apocalyptische wereld we leven. Cinema is trouwens de spiegelreflectie van onze contemporaine getormenteerde samenleving, niet?

Het afgelopen filmjaar was dus niet bepaald rustgevend of comfortabel. Thema’s als macht, sociaal onrecht, onderdrukking, oorlog, genderdysforie, moord, eenzaamheid, trauma, politieke verdeeldheid, maatschappelijke crisis, toekomstprecariteit, prestatiepaniek, overprikkeling, digitale criminaliteit, seksuele delicten, verbindingsdrang, sociale en financiële isolatie en identiteitsverlies resoneerden in de auteurscinema (dank je indie A24) scherper dan ooit. Hollywood repliceerde van oudsher met al dan niet AI-gemanipuleerde doch meer gepolijste blockbusters en zoete, vaak gezongen, popcorn-evenementen.

Een synergie tussen streaming en cinema is in de schaduw van de titanenclash tussen streaming-first Netflix en klassiek denkend Warner Bros, langzaam maar zeker nakend. Amazon-CEO Jeff Bezos en EON-Barbara Broccoli-boss zijn ook nog altijd niet tot een consensus gekomen waardoor de laatste 007-titel No Time to Die wel heel ironisch in de oren naklinkt.

Een ‘Best Of’’ voor 2025 samenstellen is dus ontegensprekelijk een bangelijke sisyfus-opgave, maar een ideologisch gedreven DiCaprio “Viva la revolución” strijdig horen uitschreeuwen in Andersons nieuw meesterwerk One Battle after Another, dreef ons dan uiteindelijk toch charismatisch tot onderstaande tien films die in 2025 ons hart ferm sneller deden slaan:

1. One Battle after Another
2. The Room Next Door
3. The Brutalist
4. Sirāt
5. A House of Dynamite
6. My Favourite Cake
7. Black Dog
8. The Secret Agent
9. Frankenstein
10. Bugonia

De onderstaande vijf titels behoren eigenlijk ook nog tot het lijstje van onze 2025-favorieten, doch dan waren het in totaal vijftien films geworden, dus rubriceren we deze prenten hierbij netjes – en in willekeurige volgorde – onder onze eigenlijke Top Tien:

On vous Croit (Myriem Akheddiou, Laurent Capulluto), The Seed of the Sacred Fig (Mohammad Rasoulof), Sorry, Baby (Eva Victor), Train Dreams (Robert Gairnier) en L’étranger (François Ozon).

Chris Craps

Het was geen briljant jaar, maar er waren toch enkele films die iets te vertellen hadden over onze imploderende maatschappij. Jafar Panahi riskeerde zelfs zijn vrijheid en leven met zo’n film. Meest verrassende scène van het jaar zit in Sirât en de sterkste eindes tref je aan in The Secret Agent en The Seed of the Sacred Fig. Leukste vertolking: Mads Mikkelsen als semi-Beatle in The Last Viking.

• It was just an accident
• Sirât
• Black Dog
• The Bibi Files
• Caught Stealing
• The Secret Agent
• One Battle after Another
• The Seed of the Sacred Fig
• The Last Viking
• Riefenstahl

Stefan Eraly

Onze toptien van 2025 kleurt enigszins Scandinavisch en Aziatisch. Renate Reinsve palmde ons en Cannes al eerder in met The Worst Person In The World en prijkt nu met 2 films in dit overzicht. Armand draagt ze haast helemaal alleen en in Sentimental Value is de acteursclash met Stellan Skarsgard ook letterlijk te nemen. Nog meer Noors met Drømmer (Dreams), het meest intimistische luik uit de trilogie Sex, Dreams, Love van Dag Johan Haugerud.

Eindelijk nog eens een film in onze top 10 die een heel wijd publiek kan aanspreken. Wat een rollercoastergevoel bezorgde Paul Thomas Anderson ons in One Battle After Another.

Drie parels uit Azië met de fantastische actrices uit het Indische All We Imagine As Light, het ongrijpbare Chinese Resurrection en ook al uit China Black Dog dat tijdens het schrijven een glimlach op ons gezicht tovert.

Over Conclave is alles al gezegd en geschreven. The Secret Agent dompelt u onder in de Braziliaanse ziel zoals Hitchcock het zou wensen. Ten slotte deelt Dominik Moll met zijn fluwelen handschoenen na La nuit du douze met Le Dossier 137 opnieuw een mokerslag uit. En dan hebben we The Voice of Hind Rajab nog niet gezien. Eervolle vermeldingen verdienen de schrijnende documentaire Ernest Cole: Lost and Found, de Netflixprent Train Dreams, de wonderlijke genrefilm Companion, het imposante The Brutalist en het machtige L’inconnu de la grande arche. 2025 is ook het jaar waarin op het eerste gezicht overbodige remakes van superheldenfilms toch de moeite bleken, zoals Superman.

1. Sentimental Value
2. One Battle After Another
3. Armand
4. All We Imagine As Light
5. Resurrection
6. Conclave
7. Black Dog
8. Dreams (Drommer)
9. The Secret Agent
10. Le Dossier 137

Raf Geusens

Met 5 filmfestivals en in totaal 447 films op de teller was 2025 een meer dan goed gevuld filmjaar voor mij. Enkel tijdens de coronajaren was ik nog meer aan het scherm gekluisterd. Het was dan ook geen eenvoudige opdracht om tot een top 10 te komen en dan had ik nog het ‘geluk’ een aantal toppers zoals The Chronology of Water, The Sound of Falling, Blue Moon, No Other Choice, The Testament of Ann Lee, Blue Heron, Dead Man’s Wire, Calle Malaga, 100 Nights of Hero en Silent Friend naar de longlist van 2026 te kunnen doorschuiven. Uitstel van executie wel, maar het hield de keuzestress dit jaar toch een beetje in toom.

Over mijn nummer 1 heb ik geen moment getwijfeld. Daar prijkte meteen Paul Thomas Andersons One Battle After Another, maar de 9 plekjes daarachter zijn onderling inwisselbaar. Op een ander moment en in een andere stemming zou Resurrection evenzeer de tweede plaats kunnen innemen of Sentimental Value de ranking kunnen afsluiten.

Als 2026 de kwaliteit van het voorbije jaar kan evenaren, ga ik al meer dan tevreden zijn, maar met o.a. Hamnet, Marty Supreme, Wuthering Heights en The Bride in het vooruitzicht lijkt dat wel snor te zitten.

1. One Battle After Another
2. Sentimental Value
3. Sorry, Baby
4. The Brutalist
5. The Seed of the Sacred Fig
6. Left-Handed Girl
7. Sirāt
8. Heldin
9. I’m Still Here
10. Resurrection

Bjarne Meskens

2025 is weer voorbij gevlogen. En dat wil zeggen dat we ook weer heel wat films hebben mogen ontdekken. Hoewel mijn lijstje van dit jaar niet zo heel opmerkelijk is, denk ik vooral terug aan de geweldige blockbusterzomer die we gehad hebben met Mission Impossible, Fantastic Four: The First Steps, Superman, The Naked Gun, maar er was één specifiek die de absolute blockbuster winnaar was en dat was F1 The Movie. Daarnaast was het ook weer een geslaagde editie van Film Fest Gent dit jaar. Follemente bracht een romantische live action versie van Inside Out, terwijl ook Nouvelle Vague van Richard Linklater te zien was. Hieronder vinden jullie mijn top 10 van 2025 in willekeurige volgorde, want ieder van deze 10 films verdienen een special mention. Ik wens jullie fijne feestdagen en een film-tastisch 2026. Tot in de bioscoop!

1. F1: The Movie
2. Follemente
3. Nouvelle Vague
4. One Battle after another
5. Sentimental value
6. Better man
7. Bugonia
8. Companion
9. Bridget Jones: Mad about the boy
10. Weapons

Chantal Moens

In deze sobere tijden waarin we hoe langer hoe meer snakken naar een vleugje luchtigheid in ons leven zijn filmmakers de uitdagingen van de wereld vandaag en de vooruitzichten voor de nabije toekomst niet uit de weg gegaan. Het viel me op hoe velen in hun films luid oproepen tot meer verantwoordelijkheid van politieke leiders, aandacht voor het prangend ecologisch probleem en vooral meer menselijkheid op alle vlakken. De film die dit het best samenvat is zonder twijfel The Voice of Hind Rajab: met haar minimalistische benadering raakt de Tunesische regisseuse Kaouther Ben Hania ons tot in het diepste van ons hart en dwingt ons tot nadenken over falende en onrechtvaardige systemen. Dat geldt ook voor de meeste andere films in deze lijst.

1. The Voice of Hind Rajab
2. Sirāt
3. Flow
4. Train dreams (Netflix)
5. It was just an accident
6. La petite dernière
7. Jeunes mères
8. Bird
9. Vermiglio
10. Bugonia

Bjorn Vandermarliere

2025 was een lange tocht voor mij, gemarkeerd door een groot verlies van sterrenlicht in mijn leven. Het was dan in film dat ik toch wat troost, comfort en afleiding vond. Want ook dit jaar was cinema een goede compagnon voor filmliefhebbers. De oorlog om de kijker tussen het witte doek en het kleine scherm was dan ook weer hevig, zij het dat het dit jaar toch de bioscoop die voor mij won. Of het nu met een prachtige viering van het leven was, de revival van een nostalgische franchise, een verfilming decennia op de planning, waar ik zelf al een half leven naar toeleefde, of volledig nieuwe verhalen, ik werd steeds teruggebracht naar de filmzaal en dan voel ik mij nog steeds een zondaar dat het niet nog vaker was, in dit koningsjaar voor films. Maar dat is dan misschien een goed voornemen voor 2026. Niet dat deze lijst samen stellen nog niet lastig genoeg was zonder meer titels om uit te selecteren. Er moesten opnieuw superharde keuzes worden gemaakt, de lijn moest ergens worden getrokken en hoewel horror en animatie wederom mijn lijst domineren, vind ik de lijst toch een mooie mengeling aan verschillende genres. En als er één ding is dat ik ook dit jaar heb geleerd: soms moet je loslaten en meegaan met de stroom…

1. The Long Walk
2. Flow
3. Bring Her Back
4. Frankenstein
5. Final Destination: Bloodlines
6. The Life of Chuck
7. Sinners
8. Companion
9. Lost in Starlight
10. Warfare

Joris Verpoest

In 2025 keek ik gemiddeld bijna elke dag een film, en toch voelde het jaar te kort om met volledig vertrouwen mijn eindejaarslijstje samen te stellen. 2025 was niet alleen een bewogen en divers filmjaar, maar ook een bewogen jaar in mijn eigen leven, waardoor ik beduidend minder vaak in de bioscoop te vinden was. “Dan haal ik het in december wel in,” dacht ik, maar dat bleek minder evident, zeker wanneer ook het najaar gevuld is met briljante films. Mijn lijst bleef daarom tot op het laatste moment wijzigen. Kiezen betekende in mijn geval ook verliezen: een aantal films die hoog op mijn bucketlist staan, heb ik nog geen aandacht kunnen geven (mijn excuses, Bugonia en Eddington).

Toch denk ik dat de onderstaande selectie perfect weerspiegelt waarom ik van cinema hou. Deze films ontroerden me, katapulteerden me naar het puntje van mijn stoel, of waren visueel, narratief, conceptueel en/of auditief zo intrigerend dat ze dagen, weken, en soms zelfs maanden, bleven nazinderen. Sommigen bliezen me meteen van mijn stoel; bij andere films groeide mijn appreciatie niet over één nacht ijs, maar zo heb ik ze graag. De rangschikking is dit jaar eerder arbitrair, behalve nummer 1 en 2. Resurrection vond ik visueel verbluffend en deed me stilstaan bij de eindeloos creatieve mogelijkheden van het medium, Des Teufels Bad brak mij en liet mij weder opstaan.

1. Des Teufels Bad
2. Resurrection
3. One battle after another
4. Flow
5. Warfare
6. Weapons
7. Sinners
8. Wake up Dead man
9. Reflet dans un diamant mort
10. Black Dog

Dimitry Warmoes

Ondanks de dalende opkomst in de bioscopen hebben we afgelopen filmjaar toch weer meer dan 200 films gezien. Het meeste natuurlijk op het Filmfestival van Oostende en Film Fest Gent.

Festivals blijven de beste keuze om films, die geen kans krijgen in de Belgische bioscopen, te ontdekken. Om er enkele op te noemen het Chinese Bound in Heaven dat uitblinkt met een prachtige cinematografie, een visueel pareltje dat een breed publiek verdient. Een puik en sterk geschreven regiedebuut van de Chinese cineast Huo Xin. Het Colombiaanse Horizonte van César Augusto Acevedo. Een zoektocht van twee geesten (moeder en zoon) naar de verdwenen vader van de jongen. De Oekraïense sci-fi film U Are The Universe van Pavlo Ostrikov en de Amerikaanse documentaire The Librarians, over de moderne boekverbrandingen en dictatuur van binnenin in de Verenigde Staten, mogen dit lijstje afsluiten. Naast deze parels waren er ook heel wat klassiekers te zien, first-time views of herzieningen, gewoon genieten van Nosferatu, Das Cabinet des Dr. Caligari, Back To The Future en de Kurosawa-retrospectieve.

Helaas kwam er ook slecht nieuws dit jaar voor de filmliefhebber met het doek dat valt over Studio Skoop in Gent. Na een lange carrière vond uitbater Walter Van Der Cruysse het welletjes. Bedankt voor uw eigenzinnige programmatie in Studio Skoop. Misschien is er nog een klein lichtpuntje voor de bioscoop. Ook de nakende overname van Warner Bros door streaming gigant Netflix is geen goed nieuws voor de bioscoopliefhebbers. Maar ook daar is nog niets beslist.

Maar genoeg gepalaver en over tot de orde van de dag. Want filmjaar 2025 bracht ook weer mooie films. Hier zijn mijn 10 favorieten. Zoals steeds te weinig plaats in deze top dus Sentimental Value, Sinners, One Battle After Another, Warfare en Bugonia stranden er net buiten.

1. Resurrection
2. Flow
3. Des Teufels Bad
4. The Outrun
5. A House of Dynamite
6. Heldin
7. The Blue Trail
8. Sirāt
9. Black Dog
10. The Disappearance of Joseph Mengele

Resurrection (Bi Gan) is de film die je moet gezien hebben dit jaar. Een visuele parel met mooie long takes die de geschiedenis van film en de mensheid verweeft in een mengelmoes van genres. Een ode aan de filmgeschiedenis. Flow is de Oscar-winnaar van dit jaar in de categorie animatiefilms, volkomen terecht voor deze silent film anno 2024. Prachtige animatie waar de dieren spreken zonder iets te zeggen.

Des Teufels Bad, een film die geregeld over de tongen ging op Film Fest Gent 2024, is de nieuwe film van het regisseurs-duo dat ons Ich Seh, Ich Seh bracht. Een bijzonder sfeervolle film. Saoirse Ronan schittert in The Outrun waar ze een constant gevecht levert met haar innerlijke demonen.

Netflix-productie A House of Dynamite van Oscar-winnaar Kathryn Bigalow is misschien wel de meest uitgespuwde film van het jaar omwille van hetgeen niet wordt getoond maar is oh zo effectief. Herinner je nog Leonie Benesch? De ster uit Das Lehrenzimmer. In Heldin bevestigt ze haar talent, iemand die we op de voet volgen.

Mijn top staat bol van vrouwelijk talent dit jaar, zowel wat regisseren als acteren betreft. In het kleine maar prachtige The Blue Trail schittert de 69-jarige Denise Weinberg tijdens haar tocht om die ene droom te verwezenlijken voor ze verbannen wordt. Een bijzonder urgente film. Dat filmmuziek van groot belang kan zijn in een film bewijzen Oliver Lax en composer Kangding Ray in het Spaanse Sirat. Voor mij de beste soundtrack van 2025. Fantastische cinematografie van ravers in de woestijn die zich vrijgevochten hebben en een vader op zoek naar zijn dochter ontmoeten. Maar is iedereen wel vrij in de woestijn van Sirat? Of is het maar schijn? Één van de laatste films die ik dit jaar nog heb mogen zien.

Met twee Chinese films in mijn top en eentje bij mijn festivalfavorieten blijkt dat er in China heel wat kwaliteit te vinden is. Black Dog, de vriendschap tussen een eenzaat en een zwarte straathond, is goed voor de negende plaats. Op de achtergrond van Bejing net voor de olympische zomerspelen van 2008. Als laatste in het rijtje de vluchtweg van Joseph Mengele naar Argentinië, The Disappearance of Joseph Mengele, een heel informatieve inkijk. Hoe de man zich verzet tegen diegenen die hem veroordelen en zijn aftakeling is bijzonder indrukwekkende cinema die je niet onberoerd achterlaat.