Fight or Flight is een ketchup-luchtvaartthriller die opstijgt als Con Air, landt als Airplane! en onderweg gevaarlijk vaak aan Snakes on a Plane doet denken. De luchtvaart heeft betere dagen gekend, maar net wanneer je dacht dat alles wat er mis kan gaan in een vliegtuig al eens is verfilmd – kapingen, motorpech, dronken piloot, botsing met ganzen, hydraulisch falen, gebrek aan brandstof, bommen, dieren en aliens aan boord, voedselvergiftigingen, chaos in de cockpit – komt Fight or Flight aanvliegen met meer huurmoordenaars per vierkante meter dan The Expendables op bootcamp.
Regisseur James Madigan gooit thriller, actie en komedie samen alsof hij een blender heeft die enkel twee standen kent: chaos en nog meer chaos. Het resultaat? Een vrolijke B-film met groot hart, klein budget, sloten fake bloed en gelukkig een gezonde dosis zelfrelativering.
Lucas Reyes, het hoofdpersonage van dienst, wordt vertolkt door (een hoogblonde en sterk gehavende) Josh Hartnett. Ooit was hij het ‘eeuwige’ sexy Hollywood-wonderkind (The Virgin Suicides, Pearl Harbor, Black Hawk Down, Sin City) doch plots verdween hij uit de spotlights en zagen we hem nog weinig aan het werk in kwaliteitsproducties. De laatste jaren is hij echter meer dan terug en niet meer weg te denken van het scherm, zie onder meer prenten als Oppenheimer, Die Hart, Trap, series Black Mirror en The Bear en dan nu Fight or Flight, in een rol waarmee hij kan bewijzen dat charisma niet veroudert, zelfs niet op dertigduizend voet hoogte.
Zijn Lucas Reyes-personage is een verbannen FBI-huurling die al enkele jaren rondhangt in loense bars in Thailand waar hij whisky binnengiet alsof het komboecha is. Met deze vertolking plaatst Hartnett zich meteen in het illustere rijtje van filmhelden die nog één laatste klusje moeten opknappen om zicht te krijgen op een nieuw leven. En het moet gezegd, Hartnett doet het goed: hij vecht, hij fronst, hij ademt coolheid alsof hij auditie doet voor een kruising tussen Die Hard en The Raid – Redemption (Serbuan Maut), maar dan met minder zweet en meer luchtcirculatie.
Het is onmogelijk Fight or Flight te bekijken zonder voortdurend aan Bullet Train uit 2022 van David Leitch met Brad Pitt, te denken. Beide films volgen hetzelfde recept: locatie waar je niet kan ontsnappen, veel kleurrijke figuren die elkaar gewelddadig willen uitschakelen, een hoofdpersoon die zich afvraagt waarom hij überhaupt aanwezig is en humor die voortdurend botst tegen de grenzen van de realiteit zoals een zuurstofmasker dat nét iets te laat uit het plafond bengelt.
Waar Bullet Train merk-champagne serveert, schenkt Fight or Flight eerder zure huiswijn uit een plastic bekertje. Deze komedie weet dat hij nooit Brad Pitt in businessclass kan aanbieden, dus hij zet Hartnett in economy-plus, geeft hem wat lekkere oneliners en hoopt op het beste en verrassend genoeg werkt het nog ook.
De massa gevechten zijn onoverzichtelijk, bijna old-school, alsof de filmmaker zijn liefde voor John Woo, Jackie Chan en zelfs Buster Keaton (ja, let op de mimiek van Hartnett) niet kon verbergen. Geen digitale explosies die je optische zenuwen martelen, geen zeventien cuts per vuistslag zoals in de post-Bourne-ex-MTV-chaoscinema. Nee, James Madigan serveert in zijn langspeelfilmdebuut, actie die duidelijk gemaakt is door iemand die de The Raid minstens twintig keer heeft bestudeerd.
Je mist in deze actieflick – gefinancierd door het team achter de John Wick-saga – natuurlijk de flashy afwerking van Hollywoods grote bonzen, maar je krijgt er iets anders voor terug: charme, pret, over the top-actie en ontelbare knipogen naar allerlei zogenaamde B-cultprenten. En dat is, gek genoeg, tegenwoordig zeldzamer dan zuurstof in vliegtuigcabines uit de jaren ‘70.
Maar laten we het niet mooier maken dan het is: het verhaal is dunner dan het plastic vorkje bij een vliegtuigmaaltijd. De twists zie je al vanop de luchthaven vertrekken, de humor is soms zo droog dat je er instant keelpijn van zou bij krijgen en psychologische diepgang blijft ‘netjes’ achter bij de gate. Maar deze film wil beslist geen Shakespeare op tien kilometer hoogte zijn. Het wil Airplane! en Con Air kruisen met een vleugje Kill Bill er overheen gestrooid en het daar vervolgens rustig bij laten om vooral vliegangst te vermijden.
En ja, de plot nog: Lucas Reyes krijgt onverwacht de opdracht een moordenaar (The Ghost) op te sporen die aan boord zal gaan van een vlucht naar de Verenigde Staten. Eenmaal in de lucht ontdekt hij de ware en verrassende identiteit van de crimineel. Maar in het vliegtuig bevinden zich meer dan honderd huurmoordenaars met hetzelfde doel en terwijl Lucas twijfelt tussen zijn oorspronkelijke missie op te geven of samen te werken met de mysterieuze moordenaar, breekt de chaos los. Een knotsgek vertrekpunt dus, maar wel vol turbulentie.
Fight or Flight is absoluut geen meesterwerk en het is al zeker geen nieuwe klassieker. Het komt zelfs geen vliegmijlen in de buurt van wat je luchtactieklassiekers zou kunnen noemen. Maar het is ontwapenend leuk en soms hilarisch omdat het z’n beperkingen omarmt zoals alleen een echte B-film dat kan. Het is een leuk tussendoortje om te bekijken met een grote cola, een somu-bak zelf gepofte popcorn en vooral zonder verwachtingen en met bereidheid om je hersenen in vliegtuigmodus te zetten. Zorg wel dat je een velletje Rennie-pastilles bij de hand hebt want je moet zeker een heel gezonde maag hebben om te ontelbare bloedbaden door te slikken zonder oprispend maagzuur.
Genre: komedie, actie
Jaar: 2024
Regisseur: James Madigan
Cast: Josh Hartnett, Charithra Chandran, Katee Sackhoff, Julian Kostov, Marko Zaror
Land: USA, UK
Speelduur: 102 minuten
The Great Flood (Daehongsu)
Father Mother Sister Brother
Champagne Problems
Folktales
